2 stycznia 2016

M'hanncha. Marokańskie wężowe ciasto

0 komentarzy
Na początek dykteryjka. 
Dzień Wigilii a.D. 2015. Podchodzę do Żaby z miną z kategorii "zbolała". 
- Kochanie, ja to jednak nie mam jaj. W kuchni.
- Co się stało?
- W przepisie Jamiego jest 400 g cukru pudru. A ja wsypałam 150 g i mi ręka drży.
- Tak. Daj pół kilo masła, pół kilo cukru pudru, jeszcze może ze 40 jajek i możemy się od razu pakować na OIOM.

Dlatego przepis poniższy po chwili zastanowienia trafia do grupy "wariacje na temat". Może nie jakieś ogromne, ale będzie mimo wszystko nieortodoksyjnie. Marokańskie słodycze oparte na cieście warqa były przerażająco słodkie, smażone w miodzie, z mocnym orzechowym aromatem. Obłęd. Przepyszne na Jamaa el Fna popijane świeżo wyciskanym sokiem pomarańczowym, aczkolwiek mam wątpliwości, czy bez nastroju, który towarzyszył temu miejscu byłyby do strawienia (patrz: krakowska zima). Zwłaszcza w rozmiarze m'hanncha.

Poniżej składniki na m'hanncha w wersji light (ok. 180 cm ciasta):

* 9-10 płatów ciasta filo * 
* 350 g masła
* 150 g cukru pudru 
* 4 łyżki wody różanej *
* 350 g mielonych migdałów
* 3 łyżki mąki pszennej
* 3 jajka
* starta skórka z 1 pomarańczy
* starta skórka z 1 cytryny
* 50 g posiekanych orzechów włoskich
* płatki suszonych róż

Masło utrzeć z cukrem pudrem (ja użyłam brązowego cukru pudru, który ma fantastyczny orzechowy aromat). Dodać jajka i zamieszać. Następnie wsypać migdały i mąkę i ponownie wymieszać - tym razem już na gładkie ciasto. Dodać składniki dające aromat temu nadzieniu: skórkę z pomarańczy i cytryny, wodę różaną, orzechy włoskie (oryginalnie występują pistacje, ale nie udało mi się znaleźć niesolonych, więc użyłam zastępstwa). 

A teraz zaczyna się zabawa.

Płaty ciasta filo należy rozłożyć na blacie kuchennym jeden obok drugiego, aby na siebie zachodziły**. Masę rozłożyć cienkim paskiem na całej długości ciasta, zostawiając nieco odstępu od brzegu. Pozostałe gładkie ciasto posypać płatkami róż.
Wyrównać masę, a następnie zawinąć ciasto wokół niej. 

Gotowy walec zawinąć w węża, włożyć do tortownicy i piec ok. 40 min. w temperaturze 180 stopni (z termoobiegiem).*** Ciasto jest gotowe, kiedy się zdrowo przyrumieni, a skórka zaczyna wydawać kusząco-chrupiące dźwięki po naciśnięciu.

Przestygnięte ciasto posypać cukrem pudrem i udekorować płatkami róż. Można jeść solo albo z lodami, albo z dżemem pomarańczowym, albo ze wszystkim naraz.

* Ciasto filo kupiliśmy w sklepie w stylu "kuchnie świata". Wodę różaną we francuskiej sieci marketów z trójkolorowym szyldem (takoż dział "kuchnie świata"). Suszone róże przywieźliśmy z Maroka. 
** Był mały problem z ciastem filo. Termin przydatności jak najbardziej w porządku, ale ciasto było mrożone i strasznie przesuszone (zwłaszcza górny i dolny płat). W czasie zwijania trzeba było naprawdę bardzo uważać, bo pękało w niektórych miejscach. Dlatego warto zachować sobie jakieś skrawki do "podklejania" ewentualnych dziur.


 *** Polecam pod tortownicę podłożyć jakiś inny pojemnik, inaczej czeka Was dodatkowa zabawa w natychmiastowe mycie pieca. Chyba że akurat ktoś jest zwolennikiem początkowo płynnego, a z czasem zapewne aromatycznie zapieczonego słodkiego masła.

28 grudnia 2015

Ciasto czekoladowe z masą makowo-śmietankową

0 komentarzy

Nie przepadam za makiem. Zjem, ale szału nie ma. Ale ten przepis rozkochał mnie w sobie od pierwszego wejrzenia i zainspirował do podjęcia próby makowej. Poniżej wersja oczywiście mocno zmodyfikowana na potrzeby naszego domku.

Na ciasto potrzebne będą:
* 6 jajek 
* 4 łyżki cukru
* 300 g czekolady mlecznej
* 100 g masła
* 50 g mąki
* 1 łyżeczka proszku do pieczenia 

Czekoladę rozpuszczamy na parze z masłem.  Jajka ubijamy z cukrem, dodajemy proszek i mąkę. Wlewany rozpuszczoną czekoladę i dokładnie mieszamy. Wlewamy do tortownicy i pieczemy ok. 35 min. w temperaturze 180 stopni. Po wyjęciu ciasto studzimy i kroimy na dwie części.

Na masę makową potrzebne będą:
* 250 g maku
* 100 g masła
* 4 łyżki miodu
* 50 g rodzynek
*30 g płatków migdałów
* kilka kropel aromatu rumowego
* sok i skórka z 1 pomarańczy


Mak moczymy 2 godziny, następnie gotujemy 40 minut. W trakcie gotowania trzeba go pilnować, bo "pije" wodę". Gdyby upił za dużo - dolewamy pół szklanki. Zdejmujemy z pieca i studzimy. Odsączamy z nadmiaru wody (jeśli pozostała) i mielimy dwukrotnie. Na patelni rozpuszczamy masło z miodem (na małym ogniu), dodajemy rodzynki, migdały, aromat, skórkę i sok z pomarańczy. Nieco podkręcamy ogień, żeby składniki się połączyły i zagotowały. Dodajemy mak i dokładnie mieszamy. Zdejmujemy z ognia i odkładamy do ostygnięcia.

Na krem śmietankowy potrzebne będą:
* 500 ml śmietany 30%
* 2 torebki cukru waniliowego
* 2 łyżki cukru* 250 g serka mascarpone
* 3 łyżeczki żelatyny
* do dekoracji: kandyzowana skórka pomarańczowa, płatki róży

Żelatynę moczymy w wodzie, a następnie rozpuszczamy na parze. Śmietanę ubijamy na sztywno, dodajemy serek i cukier, wlewamy żelatynę i dokładnie mieszamy. 


Układamy warstwy ciasta: 
* na spód pierwsza warstwa ciasta czekoladowego
* na nią równo rozsmarowujemy masę makową
* na masie makowej kładziemy podobnej wielkości warstwę śmietanki
* na śmietance drugi blat ciasta
* na wierzchu reszta masy śmietankowej
* posypujemy skórką pomarańczową i różami

22 grudnia 2015

Drożdżowe zawijańce z bakaliami

0 komentarzy
Jedyna trudność tego zawijańca polega na zrobieniu ciasta drożdżowego, jeśli ktoś nie lubi ugniatać albo nie ma cierpliwości do czekania, aż wyrośnie.

Przepis na ciasto drożdżowe znajduje się tutaj. 

Na nadzienie będą potrzebne:
* ulubione bakalie lub takie, które znajdują się aktualnie w szafce (rodzynki, żurawina, orzechy, kokos, migdały etc.)
* 4 łyżki cukru
* 1 płaska łyżeczka cynamonu
* 3 łyżki masła
* 1 roztrzepane jajko

Bakalie posiekać na drobniejsze kawałki i wymieszać. Cukier dokładnie wymieszać z cynamonem, masło rozpuścić.

Ciasto drożdżowe podzielić na dwie części i rozwałkować na cienki placek. Każdy placek posmarować masłem, posypać cukrem z cynamonem i posypać obficie bakaliami. Zawinąć dokładnie i szczelnie, jeśli brzegi nie chcą się skleić, posmarować je jeszcze masłem i docisnąć. Zawijańce ułożyć na blaszce sklejoną stroną w dół, aby się nie rozkleiły przy pieczeniu. Jajkiem posmarować wierzch, można posypać resztką cukru, jeśli coś się ostało.

Piec 30 min. w 180 stopniach, aż ciasto się zarumieni z wierzchu.

1 grudnia 2015

(Nieortodoksyjne) Spaghetti bolognese

0 komentarzy
Kolejny przepis z cyklu "Wariacji". Tym razem nie było wyboru, po tym, jak dostałam naganę od mojej pani doktor za niedobory żelaza ("Proszę iść do apteki po żelazo, do sklepu po czerwone mięso, a męża wysłać do piwnicy po gwoździe"). Cóż, stan błogosławiony rządzi się swoimi prawami, ale zanim zabiorę się za lizanie gwoździ, mam do przerobienia 1,5 kilograma szyneczki wieprzowej i 1,3 kilograma żeberek. Mrau. 

Zaczynamy więc mięsne rozpusty od makaronu z mięsem. Coś a la spaghetti bolognese, ale nieortodoksyjnie, bo po mojemu.

Potrzebne będą:
* 30 dag spaghetti
* 40 dag mięsa mielonego (u mnie mielona szynka wieprzowa, ale próbowaliśmy już z różnymi innymi, tudzież z mieszankami)
* oliwa do smażenia
* 4 ząbki czosnku
* 1 cebula
* po 1 łyżeczce suszonych: oregano i bazylii (świeże oczywiście lepsze i wtedy można zaszaleć i dać więcej)
* 4 pomidory (sparzone i obrane ze skórki)
* 5-6 dag posiekanych orzechów włoskich
* 15 dag zielonych oliwek (można przeciąć na połówki)
* pieprz, sól do smaku

Cebulę pokroić w kostkę i podsmażyć chwilę na oliwie. Na to wrzucić mięso, wycisnąć czosnek i smażyć, aż mięso nie będzie surowe (ok. 10 minut). Pomidory pokroić i dorzucić do mięsa, wsypać oregano i bazylię, dokładnie zamieszać i dusić, aż pomidory będą miękkie i dadzą się łatwo pognieść i wymieszać z wieprzowiną. Potrwa to kolejne 10-15 minut.
W międzyczasie wstawić wodę do gotowania, spaghetti połamać na
trzy części i zagotować do stanu al dente.
Pod koniec duszenia mięsa wsypać orzechy, oliwki, doprawić solą i pieprzem.

Do mięsnego sosu wsypać makaron i wymieszać dokładnie. Odstawić na 20-30 minut, żeby makaron wchłonął jeszcze sos i "puścił" jeszcze nieco skrobi, która nada całemu daniu przyjemną, lekko kleistą konsystencję.

28 listopada 2015

Surówka z rzepy na szybko

0 komentarzy
Stałem w lokalnym sklepie do działu warzywnego, gdy uśmiechnęła się do mnie wielka, podłużna.... rzepa, jak się okazało w domu. Lecz nawet nie znając nazwy, stwierdziłem, że wszystko może być surówką, jeśli jestem odpowiednio odważny!


Odwagi nie musiało starczyć na długo. Obrawszy ową rzepę, starłem ją na tarce z grubym oczkiem. Potem pokruszyłem nań biały ser owczy, podsypałem czarnuszką, skropiłem cytryną, dodałem soli i pieprzu, podlałem sosem chili z cytryną oraz dorzuciłem harissy. Według ślubnej pachnie jak środek do czyszczenia kibla. No cóż, więcej dla mnie!

Składniki:

- pół kilowa biała podłużna rzepa
- sól
- pieprz
- czarnuszka
- 150 g owczego sera
- sok z cytryny
- harissa
- sos chili z cytryna

26 listopada 2015

Ciastka miętowo-czekoladowe

0 komentarzy

Dorwałam się do paczki czekoladek miętowych, ale jakże to tak zjadać prosto z pudełka. Ponieważ pewne gastronomiczne prawdy są niezmienne (rybka lubi pływać, a czekolada ciągnie do czekolady), to wymyśliłam, że ubiorę je w kruche kakaowe ciasto.

Na ok. 30 sztuk dużych ciastek potrzebne będą:
* 400 g mąki
* trochę cukru (3-4 łyżki)
* 2 jajka
* 5 łyżek mleka
* 200 g masła
* 1 łyżeczka proszku do pieczenia
* 30 pastylek miętowo-czekoladowych

Składniki (poza pastylkami) zagniatamy na gładkie ciasto, które dzielimy na 4 części. Posypujemy mąką stolnicę (blat ;)) i rozwałkowujemy na cienki placek. Rozkładamy pastylki na połowie ciasta w odstępach szerokości palca. 



Przykrywamy drugą połową ciasta i dociskamy w odstępach pomiędzy pastylkami, aby ciasto się skleiło. Następnie przecinamy je w miejscu zagniecenia, żeby otrzymać prostokątne ciasteczka.

Rozkładamy je na blaszce i pieczemy 15 min. w 170 stopniach.

Po wyjęciu odstawiamy do ostygnięcia (chociaż takie gorące z czekoladą rozpływającą się w cieście są przepyszne...).

25 listopada 2015

Tarta z białą czekoladą

0 komentarzy
Ta tarta inicjuje oficjalnie nowa etykietę: "Wariacje na temat...". 
Dużo u nas takich przepisów, które zostały zainspirowane klasycznymi wersjami, czy to z powodu dziwnych proporcji lub składników, czy też zwyczajnie z braku (permanentnego bądź czasowego) tychże składników. Dlatego nie będę udawać, że to przepisy klasyczne i ortodoksyjne. Ot, wariacje.

Ta tarta została zainspirowana przepisem na crostata al cioccolato bianco e cardmomo. Z oryginału została biała czekolada i śmietanka, za kardamon posłużyła persymona.

Kruche ciasto:

* 150 g mąki
* 100 g masła
* 1 jajko
* 2 łyżki cukru  

Składniki zagnieść na gładkie ciasto, wyłożyć nim, rozwałkować cienko i wyłożyć nim formę do tarty. Ponakłuwać i włożyć do lodówki na 15 min. Po tym czasie wyjąć i włożyć na 15 min. do piekarnika nagrzanego do 180 stopni, żeby się zapiekło.

Czekoladowe nadzienie:

* 300 g białej czekolady
* 500 ml śmietanki 36%
* 1 persymona pokrojona na małe kawałki
* 4 jajka

Czekoladę nadtopić na parze (nie musi być całkiem rozpuszczona), a następnie zagotować w rondelku ze śmietanką (tym razem do rozpuszczenia). Jajka roztrzepać na misce, wlać do masy czekoladowej i dokładnie wymieszać (aby nie zostały żadne grudki), gotując jeszcze przez chwilę. 
Wylać na podpieczony kruchy spód, wrzucić kawałki kaki (równomiernie na całą tartę) i włożyć do piekarnika na kolejne 25 min. Wyłączyć i otworzyć piekarnik, zostawić w nim ciasto do ostygnięcia.